Hans: August 2010

Hoi mijn vrienden.

Hi my friends.

Dit is mijn laatste blogger in het Nederlands. De volgende

zal ik in het Engels gaan doen.

This is my last blogger in Dutch. The next one I will try to do in English.

Soooo here we go........

De afgelopen zomer is er veel gebeurd. 2 maanden geleden, toen het zomerseizoen begon op de camping, bleek dat er een paar leuke jonge dames werkzaam waren in de horeca en op de receptie.

Veel van mijn tijd, die ik zou moeten gebruiken voor mijn werkzaamheden als portier, heb ik gebruikt om gezellig te babbelen met deze dames.

Dit heeft tot grote problemen geleid. Iedere keer weer een grote aanvaring met Ellen. Altijd de opmerking dat ik niet achter een blonde vrouw van 19 moet aanlopen.

Deze blonde schone is dus Charline.

Hier vertel ik hoe het werkelijk is en wat ik er van vind.

Al direct van af de eerste keer dat ik haar ontmoette kon ik geweldig fijn met haar praten, niet alleen over de camping , maar ook prive dingen en over haar NYC adventure, vertrek in september 2010.

Ik vond het geweldig om met haar te praten, ondanks het grote leeftijdsverschil, begrepen wij elkaar goed.

Nadat zij een auto ongeluk heeft gehad, in juli, was ik echt heel erg geschrokken en ben ik naar haar huis gegaan in Junglinster. Daar heb ik met haar vader gesproken of het echt goed was met Charline.

Hij heeft mij toen de foto's van de auto laten zien waaruit bleek dat mijn bezorgdheid terecht was geweest.

Charline jij hebt erg veel geluk gehad. Een engel op je schouder.

Hopelijk heb je er van geleerd lieve Charline.

Dit alles heeft er toe geleid dat ik mijn eigen werkzaamheden niet meer goed uitvoerde en regelmatig problemen had met Bas en Ellen. Altijd weer over mijn aandacht voor die blonde.

Mijn verjaardag, jaaaaaa

28 juli had ik me toch wat fijner voorgesteld.

Het had een gezellige avond en nacht kunnen worden met mijn collega's, ware het niet dat Charline's schoenen verstopt waren en niet terug gegeven werden, zodat zij in tranen vertrok van de camping en niet gezellig op mijn feestje kwam.

Ik ging toen volkomen door het lint en stormde het restaurant binnen roepend "waar zijn haar schoenen".

Het restaurant zat vol met gasten.

Dus, weer een beste aanvaring met Bas en Ellen.

Maar, lieve Charline, mijn grootste kado ooit was die taart die jij voor mij gemaakt hebt.

Mijn welgemeende dank daarvoor.

Dit alles wat er voorgevallen is op de camping heeft mij aan het denken gezet of het wel zin heeft om nog door te gaan met mijn werkzaamheden als portier en in 2011 weer aanwezig te zijn op de camping.

Mijn beslissing hierover zal ik rond 20 september kenbaar maken.

Zoals ik het nu zie is het over en uit en zal ik alleen nog op de camping zijn als toerist.

Charline, ik hoop dat je begrijpt dat ik je een lieve dame vind en hoop dat je voor altijd vrienden met mij wilt zijn. Dit zonder bijbedoelingen, maar dat wist je al.

Ik ga je NYC adventure helemaal volgen op je blog en hoop dat het een geweldige tijd zal zijn voor jou en mischien zie ik je volgend jaar weer.

Ik vind jouw Youtube kanaal helemaal geweldig.

Bekijk de mijne eens. http://www.youtube.com/user/HaanHansde